Τα μάρμαρα με τα οποία χτίστηκε ένα από τα πλέον διάσημα μνημεία στο Αιγαίο αντέχουν περισσότερα από 2.500 χρόνια παρά την προσπάθειά μας να αποδείξουμε μέσω καθημερινών πράξεων ότι είμαστε διάδοχοι των Νεάντερνταλ και όχι των αρχαίων Ελλήνων που με τις πράξεις τους δημιούργησαν έναν ξεχωριστό πολιτισμό…. Μία βόλτα σήμερα στην Πορτάρα το αποδεικνύει
Πριν από δύο ημέρες όλοι οι Ναξιώτες σε κάθε σημείο της Ελλάδας αισθανθήκαμε υπερηφάνεια διαβάζοντας την είδηση ότι η κορυφή της πυραμίδας στην Ακαδημία Αθηνών έχει άρωμα Νάξου. Για το 2018 πρόεδρος το Ακαδημαϊκός Αντώνης Κουνάδης και αντιπρόεδρος (μέσω μυστικής ψηφοφορίας) ο Στέφανος Ημελλος. Αλήθεια, πόσο όμορφα νιώσαμε όταν ακούσαμε ότι ο αρχαιολόγος και Αρχιτέκτονας Μανόλης Κορρές μπήκε στην Ακαδημία Αθηνών έχοντας ως βάση του έργου του την αναστήλωση του Παρθενώνα;
Κι όμως για κάθε Ημελλο που κερδίζει μία θέση στην Ακαδημία, υπάρχει ένας …μαλάκας Νεονεάντερνταλ στη μικρή κοινωνία της Νάξου που με τις πράξεις του αποδεικνύει ότι δεν έχει καμία σχέση με την ιστορία αυτού του νησιού…
Είδατε πως αντιδράσαμε όταν ήρθαν οι …ινδοί και καταπάτησαν την Πορτάρα. Είδατε τις αντιδράσεις μας… Που εμφανίστηκαν από το πουθενά 200 άνθρωποι στα τέλη Οκτωβρίου και έδωσαν για μία εβδομάδα πνοή στο νησί. Φημολογείται ότι για το τρίλεπτο βίντεο κλιπ που κυκλοφορεί από τις αρχές Δεκεμβρίου και έχει φτάσει τα 70 και πλέον εκατομμύρια views με την Πορτάρα ως κεντρικό σκηνικό, το κόστος ήταν περίπου μισό εκατομμύριο ευρώ. Και απ’ αυτό περίπου 200 χιλιάδες έμειναν στο νησί…
Και δεν είναι θέμα χρημάτων. Είναι θέμα σεβασμού. Οι ινδοί ή ινδιάνοι ή απολίτιστοι, ή ότι άλλο θέλετε, μπορεί να μην γνώριζαν την ιστορία της Πορτάρας αλλά έμαθαν. Και προσπάθησαν να την σεβαστούν. Πως; Μα με το να …καθαρίσουν το χώρο από τα σκουπίδια. Ναι. Αυτό έκαναν την πρώτη ημέρα που ήρθαν στο νησί. Με σακούλες και προσοχή καθάρισαν όλο το λόφο. Και στη συνέχεια σε κάθε τους κίνηση είχαν προστατευτικά ώστε να μην πληγούν τα μάρμαρα. Οι πέτρες. Γιατί οι Ινδοί έχουν μία τεράστια ιστορία και πάνω απ όλα γνωρίζουν τι σημαίνει σεβασμός. Είτε μιλάμε για τις …αγελάδες είτε για τα μνημεία που κουβαλούν στο πέρασμα των αιώνων…
Κι εμείς; Οι νεοέλληνες που γνωρίζουμε και κριτικάρουμε τα πάντα; Όταν πρωτοήρθα στη Νάξο, πριν από έξι χρόνια, ένας φίλος μου είπε «θέλεις να κάνεις ένα θέμα που θα κάνει μπαμ; Πάρε μία φωτό της Πορτάρας της δεκαετίας του 60 και σύγκρινέ την με μία σημερινή. Και δες την διαφορά. Τουλάχιστον ένα 20% από τα μάρμαρα λείπει. Καμία προστασία. Κανείς δεν ενδιαφέρεται»… Δεν το έκανα. Ίσως γιατί κι εγώ παρασύρθηκα από το εφήμερο…
Και φτάσαμε στο σήμερα… Μέσα από την προσωπική του ιστοσελίδα στα social media, ο Μιχάλης Μαργαρίτης μας βάζει στη θέση μας. Όλους μας. Πως; Μα με την ανάρτηση των πληγών που έχουμε επιφέρει όλοι όλα αυτά τα χρόνια στα μάρμαρα της Πορτάρας. Και το μόνο που μπορείς να αισθανθείς είναι ντροπή. Κοιτάς τον καθρέπτη και βλέπεις το είδωλό σου. Και διαπιστώνεις ότι πρώτος φταις για την εικόνα αυτή…. Αλλά αλήθεια τι κάνεις;
Έχεις ένα κρατικό μηχανισμό αδύναμο να αντίδραση. Έχεις μία υπηρεσία (Εφορεία Αρχαιοτήτων) που ναι μεν θέλει να έχει ανοιχτό το χώρο και να μην βάλει εισιτήριο γιατί πρέπει τα μνημεία να είναι προσιτά σε όλους, αλλά πρέπει να υπάρξει ένα μέτρο. Και γιατί όχι να μην το …εκμεταλλευτούμε. Βαριά λέξη τις περισσότερες φορές αλλά εάν σκεφτεί κανείς ότι στο εξωτερικό ακόμη και για να δεις ένα μνημείο 100 ή 200 ετών πληρώνεις εισιτήριο γιατί να μην το κάνουμε εμείς. Και δεν λέμε για 10 ευρώ. Μιλάμε για ένα απλό αντίτιμο, τέτοιο ώστε να δικαιολογεί έναν υπάλληλο που θα προσέχει, θα φροντίζει την ίδια μας την ταυτότητα…
Τόσο δύσκολο είναι να βρεθεί ο τρόπος; Θα πει εδώ ο Δήμος «ναι εγώ έχω κάνει την πρόταση προς την Εφορεία Αρχαιοτήτων, αλλά δεν γίνεται αποδεκτή», όμως εδώ υπάρχει η ανταπάντηση: ο Δήμος τι έχει κάνει για την ανάδειξη των μνημείων; Διαβάσαμε πρόσφατα ότι ο Δήμος Θήρας θα δώσει σε ετήσια βάση 100.000 ευρώ για την συντήρηση και ανάδειξη των μνημείων στο νησί. Εμείς; Ναι, οι Σαντορινιοί είναι πλούσιοι, αλλά ξέρουν και πώς να πουλήσουν ένα προϊόν. Εμείς;
Έχω την αίσθηση ότι οι Καναδοί (μαζί με την Ελληνική ομάδα) που αναζητούν ίχνη Νεάντερνταλ στην Στελίδα έκαναν σωστά που ασχολούνται. Μόνο που δεν χρειάζεται να ψάξουν στο παρελθόν. Ζουν και κυριαρχούν στο σήμερα… Και είμαστε όλοι. Ο καθένας με το δικό του μικρό ή μεγάλο μερίδιο στην καταστροφή και υποβάθμιση του πολιτισμού μας….
Ευχαριστούμε τον Μιχάλη Μαργαρίτη για τις φωτογραφίες…
